Beş sorunun hepsi sisteme bakıyor, ben de okurken kendime iki soru ekledim.
Birincisi yastık altındaki para. Değerini koruyor ama kimsenin eline değmiyor. Benim iyi bildiğim bir şeyi saklıyor muyum, yoksa onu dolaşıma sokacak küçük bir yol arıyor muyum?
İkincisi sondaki bilyeler. Herkes iyi bilyesini saklayınca oyun hep bozuklarla oynanıyor. Biri iyi bilyesini çıkarıp yeni bir masa kurmazsa bu hep böyle sürecek. O ilk bilyeyi kim koyacak?
Ne kadar ince elenmiş, sık dokunmuş bir yorum bu Taha Bey! Gresham Yasası’nın sistemdeki saklanan iyiyi tarif etmesini kendimize döndürüp aksiyon almayı hedeflemek, yazılarımda en önemsediğim şey. Ne demiş canına yandığım güzel insan: “Ben yanmasam, sen yanmasan, biz yanmasak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?”
İyi bildiğimiz bir şeyi, bilgiyi, deneyimi, tavsiyeyi saklamak yerine kötü şeylerin olduğu bir sisteme sokabilecek küçük adımları atabiliyor muyum? Çok yerinde bir soru. Bunu her birimiz kendimize sormalıyız. Bu küçük adımın en güzeli de bahsettiğiniz “yeni masalar” olabilir tabii ki.
Yeni ve gıcır bilyelerle yepyeni bir masa kurarak kuralları baştan koymak ve kötü bilyeleri oyuna sokmanın önünü kesmek muhteşem olmaz mı?
Ama bunun için bir vizyon, bir amaç, bir adanmışlık lazım, derim ben. Kötüler kazanıyormuş gibi görünmesine dayanacak bir irade ve ısrar lazım. Dünya bizim...
Ben "O ilk bilyeyi kim koyacak?" diye sormuştum, sen cevabı Nazım'dan getirdin: yanmayı göze alan.
Vizyon, amaç, adanmışlık demişsin. Bence en zoru üçüncüsü değil, senin sonradan eklediğin: kötüler kazanıyormuş gibi görünürken masayı dağıtmamak. Yeni masayı kuran çok olur. Kötü bilyeler kazanırken bile iyi bilyesini cebine geri koymayan az.
Muhteşem… Bir şeyi birileri o kadar güzel dile getirir ki, çok etkilenirsiniz ya hani Dharma kapısı gibi… Bir akıl modelini kendimize uyarlamamız gerektiğinin altını çizerek “soyut” bir halden çıkarıp ete kemiğe büründürdüğünüz için çok teşekkürler!
Bu yazı; gerek seçtiği konu, gerek verilen çarpıcı örnekler ve özellikle de yazılım sektörü üzerinden kurulan analojiyle, üzerinde çok yoğun çalışılmayı ve detaylı bir tahlili sonuna kadar hak ediyor. Ben bu bülteninizi şahsen tam anlamıyla bir manifesto gibi okudum. Adeta “iyilere saklanmayın” çağrısı gibi geldi. Sadece mevcut durumu eleştiren bir sızlanma olmaktan öte, okura adeta pratik ve yapıcı bir eylem planı sunan harika bir davet gibi diyebilirm. Gresham Yasası’nın o kaçınılmaz gibi görünen acımasız döngüsünü kusursuz bir teşhisle ortaya koyarken, işler tamamen çığırından çıkmadan önce sormamız gereken o kritik sorularla adeta bir erken uyarı sistemi kurmuşsunuz.
Kötü olanın alanı tamamen ele geçirmesini seyretmek yerine nitelikli olanın pasifçe geri çekilmemesi, aksine kendi alanını savunması ve net sınırlar çizebilmesi için sunduğunuz çözüm önerileri bültene bambaşka bir derinlik katmış.
Sadece mevcut sorunları teşhis etmekle kalmayıp, düşünce dünyamıza berraklık getiren ve bize hemen uygulayabileceğimiz net bir pusula sunan bu manifestonuz için çok teşekkürler. Kaleminize, emeğinize sağlık!
Fayda sağladıysa ne mutlu bana! Tam olarak dediğiniz gibi, iyilerin saklandığı bir dünyada kötüleri elemek için yapılması gerekenler var aslında. Kimse kaybetmiş kimse kazanmış değil. Bu tarih boyunca olagelmiş bir yasa. Varlığını farkedip, aksiyon alınabilir bir yasa 🖤
Cahil ve aptallar, erdemli ve ahlaklı insanları sevmezler. Çünkü arkadaş ortamında da iş yerinde de, iyi insanlar ortalamayı yükseltirler.
Ahlaklı ve erdemli insanlar, troller tarafından hep kibirli olmakla suçlanır. Çok sinsi bir tuzaktır bu ve bazen erdemli insanlar bu tuzağa düşerler.
İnsanın kendi değerlerini, ahlakını erdemini koruma çabası, doğru bildiklerini savunması vakardır. Bu insanlar vakarı elden bırakmazlar, ahlaksızlara ahlaksızlığını, cahillere cahilliğini her fırsatta yüzlerine vururlar. Böyle de olmalıdır.
Peki neden giderler?
Vakarı elden bırakır, alttan almaya başlarlarsa, zamanla ahlaksızlığa ve cahilliğe tahammül etse, kirleneceğini, ahlaksızlığın önce normal gelmeye başlayacağını, sonra da farkına varmadan ahlaksızlaşacağını bilir. Bu yüzden gider...
Peki, kötü olan neden gitmez?
Kötü olan giderse, gidecek yerde değer görmeyeceğini, kendisinin ne mal olduğunu bilir...
Sevgili Hande,
Beş sorunun hepsi sisteme bakıyor, ben de okurken kendime iki soru ekledim.
Birincisi yastık altındaki para. Değerini koruyor ama kimsenin eline değmiyor. Benim iyi bildiğim bir şeyi saklıyor muyum, yoksa onu dolaşıma sokacak küçük bir yol arıyor muyum?
İkincisi sondaki bilyeler. Herkes iyi bilyesini saklayınca oyun hep bozuklarla oynanıyor. Biri iyi bilyesini çıkarıp yeni bir masa kurmazsa bu hep böyle sürecek. O ilk bilyeyi kim koyacak?
Ne dersin?
Ne kadar ince elenmiş, sık dokunmuş bir yorum bu Taha Bey! Gresham Yasası’nın sistemdeki saklanan iyiyi tarif etmesini kendimize döndürüp aksiyon almayı hedeflemek, yazılarımda en önemsediğim şey. Ne demiş canına yandığım güzel insan: “Ben yanmasam, sen yanmasan, biz yanmasak, nasıl çıkar karanlıklar aydınlığa?”
İyi bildiğimiz bir şeyi, bilgiyi, deneyimi, tavsiyeyi saklamak yerine kötü şeylerin olduğu bir sisteme sokabilecek küçük adımları atabiliyor muyum? Çok yerinde bir soru. Bunu her birimiz kendimize sormalıyız. Bu küçük adımın en güzeli de bahsettiğiniz “yeni masalar” olabilir tabii ki.
Yeni ve gıcır bilyelerle yepyeni bir masa kurarak kuralları baştan koymak ve kötü bilyeleri oyuna sokmanın önünü kesmek muhteşem olmaz mı?
Ama bunun için bir vizyon, bir amaç, bir adanmışlık lazım, derim ben. Kötüler kazanıyormuş gibi görünmesine dayanacak bir irade ve ısrar lazım. Dünya bizim...
Sevgili Hande,
Ben "O ilk bilyeyi kim koyacak?" diye sormuştum, sen cevabı Nazım'dan getirdin: yanmayı göze alan.
Vizyon, amaç, adanmışlık demişsin. Bence en zoru üçüncüsü değil, senin sonradan eklediğin: kötüler kazanıyormuş gibi görünürken masayı dağıtmamak. Yeni masayı kuran çok olur. Kötü bilyeler kazanırken bile iyi bilyesini cebine geri koymayan az.
Dünya bizim, evet. Yeter ki masadan kalkmayalım.
Muhteşem… Bir şeyi birileri o kadar güzel dile getirir ki, çok etkilenirsiniz ya hani Dharma kapısı gibi… Bir akıl modelini kendimize uyarlamamız gerektiğinin altını çizerek “soyut” bir halden çıkarıp ete kemiğe büründürdüğünüz için çok teşekkürler!
Eyvallah Sevgili Hande. Masada görüşmek üzere.
Bu yazı; gerek seçtiği konu, gerek verilen çarpıcı örnekler ve özellikle de yazılım sektörü üzerinden kurulan analojiyle, üzerinde çok yoğun çalışılmayı ve detaylı bir tahlili sonuna kadar hak ediyor. Ben bu bülteninizi şahsen tam anlamıyla bir manifesto gibi okudum. Adeta “iyilere saklanmayın” çağrısı gibi geldi. Sadece mevcut durumu eleştiren bir sızlanma olmaktan öte, okura adeta pratik ve yapıcı bir eylem planı sunan harika bir davet gibi diyebilirm. Gresham Yasası’nın o kaçınılmaz gibi görünen acımasız döngüsünü kusursuz bir teşhisle ortaya koyarken, işler tamamen çığırından çıkmadan önce sormamız gereken o kritik sorularla adeta bir erken uyarı sistemi kurmuşsunuz.
Kötü olanın alanı tamamen ele geçirmesini seyretmek yerine nitelikli olanın pasifçe geri çekilmemesi, aksine kendi alanını savunması ve net sınırlar çizebilmesi için sunduğunuz çözüm önerileri bültene bambaşka bir derinlik katmış.
Sadece mevcut sorunları teşhis etmekle kalmayıp, düşünce dünyamıza berraklık getiren ve bize hemen uygulayabileceğimiz net bir pusula sunan bu manifestonuz için çok teşekkürler. Kaleminize, emeğinize sağlık!
Fayda sağladıysa ne mutlu bana! Tam olarak dediğiniz gibi, iyilerin saklandığı bir dünyada kötüleri elemek için yapılması gerekenler var aslında. Kimse kaybetmiş kimse kazanmış değil. Bu tarih boyunca olagelmiş bir yasa. Varlığını farkedip, aksiyon alınabilir bir yasa 🖤
Vakar...
Cahil ve aptallar, erdemli ve ahlaklı insanları sevmezler. Çünkü arkadaş ortamında da iş yerinde de, iyi insanlar ortalamayı yükseltirler.
Ahlaklı ve erdemli insanlar, troller tarafından hep kibirli olmakla suçlanır. Çok sinsi bir tuzaktır bu ve bazen erdemli insanlar bu tuzağa düşerler.
İnsanın kendi değerlerini, ahlakını erdemini koruma çabası, doğru bildiklerini savunması vakardır. Bu insanlar vakarı elden bırakmazlar, ahlaksızlara ahlaksızlığını, cahillere cahilliğini her fırsatta yüzlerine vururlar. Böyle de olmalıdır.
Peki neden giderler?
Vakarı elden bırakır, alttan almaya başlarlarsa, zamanla ahlaksızlığa ve cahilliğe tahammül etse, kirleneceğini, ahlaksızlığın önce normal gelmeye başlayacağını, sonra da farkına varmadan ahlaksızlaşacağını bilir. Bu yüzden gider...
Peki, kötü olan neden gitmez?
Kötü olan giderse, gidecek yerde değer görmeyeceğini, kendisinin ne mal olduğunu bilir...